مرا در چشمانت فراهم آر ، من تازه متولد شده ام //// اكتاويو پاز شب بو (ایلشن جلاسی)

شعر امروز دیار بیستون

۱۳۸۳/۸/٢۳
 

 هو!

باز هم سلام به همه ي شما ياران !و باز هم ببخشيد بابت تاخير !

پيش ازهمه لازم مي بينم توضيحي را در مورد يكي از كامنتهاي دوستان داده

باشم و آن اين كه دوستي در صفحه ي قبل صحبت هايي در مورد جشنواره

و بنده فرموده بودند كه هر چند كمي تكراريست ومن هم اهل اين حرف ها

نيستم ولي صرفا اين نكته را متذكر مي شوم كه اگر بنده در اين جشنواره

مقامي كسب كرده ام لطف خدا بوده و من هيچ آشنايي با هيچ يك از داورها

و مسئولين جشنواره نداشته ام اين را تمامي دوستاني كه اهل كنگره و اين

جور حرف ها هستند مي دانند و ديگر اينكه هميشه در داوريها مسائلي

وجود داشته است حالا بنده يا نا حق ويا بر فرض محال حق، مقامي كسب

كرده ام ولي هرگز هيچ گونه ادعايي نداشته و ندارم . و اگر شعر حقير به

نظر اين دوست عزيز در حد شعر صدم اين كنگره بوده نيز سخني و ملالي

نيست و البته از تذكر اين دوست ممنونم . زياده عرضي نيست!

 

به هر حال با دو شعر در خدمت دوستان هستم . ابتدا كاري از دوست خوبم

الياس علوي كه از شاعران خوب و جوان افغاني و مقيم مشهد است  خواهم

نوشت و دوم كاري از شاعر جوان و صميمي شهر مان آقاي

حامد شاهين مهر!

 

Pearl Harbor Wall Poster

 

ما مي ميريم

ما مي ميريم

تا شاعران بيمار شعر بگويند

ما مي ميريم بازي قشگي ست

وقتي مادر پوتين افسر جوان را ليس مي زند

و روزنامه ها هي عكس پدر را مي نويسند

كنار آدم هاي مهم

هر شب هزار بار عروس مي شود

و خواهرم هزار بارجيغ مي زند

هزار بار بازي قشنگي ست

كارگران ساعت يازده احساساتي مي شوند

فردا همه به خيابان مي

ريز

ريز

مي كنندپارچه هاي رنگي را

آواز مي خوانند

مي رقصند

والبته شعار مي دهند

ما ميميريم تا عكاس « تايمز» جايزه بگيرد! 

                                                                                                     سيد الياس علوي

 

                                                            به سعيد ميرزايی که سعری با اين رديف و قافيه دارند

سالهاست!

از راه مي رسد چمداني كه سال هاست ...

با خاطرات مرد جواني كه سال هاست ـ

ـ بر سنگ فرش خيس جهان راه مي رود،

بر سنگ فرش خيس جهاني كه سال ها ست ـ

ـ چشم انتظار آمدن يك مسافر است ؛

چشم انتظار ديدن آني كه سال ها ست ـ

ـ در قصه هاي ساده ي مادر بزرگ بود ؛

ورد زبان دختركاني كه سال ها ست ...

***

اين نامه رسمي است ، تو محكوم اين غزل

در دادگاهِ درد كساني كه سال ها ست ...

پيش از صدور حكم زمين شعله مي كشد

وا مي شود دوباره دهاني كه سال هاست ...

ـ : من سال هاست ... مردم اين شهر شاهدند !؛

ـ : اين لهجه آشناست ، زباني كه سال ها ست ـ

ـ با من تمام درد مرا داد كرده است ؛

ـ : آقا! شما درست هماني كه سال هاست ...

***

مرد از كنار متن به آغوش باد رفت

اين است آن «خجسته زماني» كه سال هاست ...

***

در باز شد و باز به راهش ادامه داد

                           در خواب هاي خود چمداني كه سال هاست ...

                                                                                                   حامد شاهين مهر

'"The

 

يا علی!

 

ایلشن جلاسی

[ خانه | خانه ی من | نامه های من ]